در هر صورت، هر چه هست زیر سر این محمودهاست که هر بار با رفتاری، رسانه ها را وادار به عکس العمل کرده وصدایشان را در می آورند!

اما به راستی، در کشوری چون ایران برای مقامات ارشد کشوری چه امری مهم تر است؟! داشتن ظاهری متفاوت یا حل مسائل و مشکلات کشور؟! اگر فرض ما بر این باشد که مورد دوم یعنی مسائل و مشکلات کشور برای مسئوولان کشوری مهم تر است، چرا در هر دولتی چنین مسائلی اصل موضوع را تحت تاثیر قرار داده و پر رنگ تر از مسائل اولیه جلوه می کند؟!

اینجا ایران است. کشوری که به هر دلیلی در سال های پیش ضربات جبران ناپذیری را متحمل شده است. از کاهش تولید و افزایش تورم و گرانی و هزار مشکل ریز و درشت اقتصادی تا هزاران مشکل فرهنگی و اجتماعی دیگری که همه روزه نه تنها از آنها کاسته نمی شود، بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر شکل داده و به گونه ای دیگر رخ می نماید.

نمونه کوچک این  مسائل مبحث جمعیت در کشور است. روزگاری افزایش جمعیت مشکل اصلی این کشور به شمار می رفت و همگان عزم خود را جزم کرده بودند که این مشکل را ریشه ای حل کنند و امروز، هم که با مشکل کاهش جمعیت مواجه شده ایم و همگان عزم خود را جزم می کنند که یک شبه این افزایش جمعیت را حتی با زور و اجبار تحمیل کنند! اینکه چرا در دولت های پیشین به این قضیه فکر نشده و متفکران و مشاوران پیشین به مسئولان این امر را گوشزد نکرده اند، که این روزها متضرر چنین مواردی باشیم، نخستین نکته ای است که به ذهن آدمی متبادر می شود! به راستی مشاوران و متفکران اطراف روسای جمهور این کشور را چه کسانی تشکیل داده اند؟!

در کدام یک از این دولت ها قرار است که واژه اعتدال به درستی به اجرا دربیاید، بر هیچ کس معلوم نیست، چرا که با گذر چند ماهی از عمر دولت جدید و پیش آمدن برخی از موضوعات، تا حدودی اثبات شده است که این دولت نیز هر چند که شعارهای تبلیغاتی اش اعتدالگرایی بود، اما به واقع دولت معتدلی نخواهد بود. نمونه اش هم رفتارهای برخی از معاونان و مشاورانی است که با رئیس جمهور همراه شده اند.

اینکه به چه دلیلی مشاورانی انتخاب می شوند که حداقل در ظاهر با رئیس جمهور محترم هماهنگی ندارند، شاید بر هیچ کس معلوم نشده و نخواهد شد. به هر حال، بخش عمده چهره سیاستمداران همواره در تاریکی خواهد ماند و نمونه اش هم همین همراهی فردی چون سریع القلم با رئیس جمهور محترم است. اما اینکه چه اصراری است که برخی رفتاری خارج از عرف در پیش گرفته و مسئله اصلی را به عمد تحت تاثیر قرار دهند، یا اینکه چرا برخی از مقامات این قدر که به ظاهر توجه می کنند به باطن موضوعات نمی پردازند، نکاتی است که ذهن مخاطبان را همواره به خود مشغول خواهد داشت.

پوشیدن کاپشن از سوی رئیس جمهور پیشین در سفرهای خارج از ایران و اینک پوشیدن کروات از سوی مشاور رئیس جمهور، به خودی خود نشان می دهد که بسیاری از برنامه های اجرایی شده یا حتی سفرهای از پیش تعیین شده دولتمردان، یا آن قدرها که رسانه ها اعلام می دارند مهم نیست یا اینکه برای این افراد مهم تلقی نشده است! چرا که در غیر این صورت، داشتن ظاهری مطابق با عرف نخستین نکته ای است که باید به آن توجه می شد تا نتایج مثبتی به دست آمده از آن برای کشور بیشتر باشد.

اینکه مشاوران رئیس جمهور در حال حاضر و خود رئیس جمهور در گذشته به این امر توجه نکرده و نمی کنند، شاید به خودی خود نشان دهنده این موضوع باشد که آن طور که رسانه ها و مردم انتظار دارند مسائل اقتصادی و حل مشکلات برای این افراد در درجه اهمیت قرار نگرفته است و موارد دیگری در پشت پرده ها وجود داشته که به این نام ختم شده است!

در شرایط کنونی شاید بهتر آن باشد که مشاوران و روسای جمهور محترم به جای پرداختن به حاشیه ها و ایجاد تنش در میان هواداران و مخالفان، راهی در پیش گیرند تا کشور از تنگناهای کنونی خلاص شود.

تنگناهایی که گاهی تا مرز بحران ـ همچون توزیع سبد کالا، سینما سلام، قطع گاز و برق با بارش برف ـ پیش رفته و عکس ها و اخبارش را نه می توان با افتخار منتشر کرد و نه می توان نادیده گرفت و سانسورش کرد!

به هر حال، قطعی گاز برای کشوری که در حال حاضر مدعی صادر کردن گاز به کشورهای اطراف است و مدعی این است که همچنان بر داشتن انرژی هسته ای خود پافشاری می کند، چهره خوشی ندارد!

هر چند که اعتراض و تجمع مهندسان ناظر کشاورزی در برابر مجلس تنها به دلیل استخدام نشدن شاید برای دولتی که یکی از شعارهایش افزایش تولیدات کشاورزی و اشتغالزایی بوده است، هم جالب نیست. در چنین شرایطی چه فرقی دارد که مشاور رئیس جمهور کاپشن بر تن کرده یا کروات بزند، مهم این است که این مشکل یعنی نبود شغل برای فارغ التحصیلان تولیدات محصولات کشاورزی و هزاران مشکل ناگفته دیگر باوجود کاپشن و کراوات این افراد همچنان بر زمین مانده است!

البته نباید از این نکته غفلت کرد که اگر مشاوران رئیس جمهوری که قرار است حامی تولیدات کشاورزی و افزایش تولیدات ملی و همچنین افزایش اشتغالزایی است این چنین افرادی باشد که خیال می کنند با بستن یک کروات یا پوشیدن یک لباس خاص، همه مشکلات اقتصادی و سیاسی این چند سال جمهوری اسلامی ایران حل شده و ایران یک شبه ره صد ساله را در پیش بگیرد، جای تاسف بسیاردارد. مشاورانی که با چنین طرز تفکراتی قرار است به رئیس جمهور مشورت و مشارکت فکری برسانند همان بهتر که در منزل خانه نشین شده و یا به کار دیگری بپردازند، چرا که از همین حالا، شکست های طرح ها و برنامه هایشان معلوم بوده و هست!

این واقعیتی است که داشتن ظاهری متفاوت نشان دهنده تفکری متفاوت در حوزه های مختلف سیاسی و اقتصادی نیست، چرا که بسیاری از مسائل اقتصادی و سیاسی در ایران یا هر کشور دیگری سالهاست که با برنامه های ریزی های درست و مناسب پیگیری شده و می شود و اینکه، مشاوری تصور کند با داشتن ظاهری متفاوت می تواند همه مشکلات را حل و فصل کند، شاید از خوش باوری بیش از حد و اعتماد به نفس کاذبی است که در این سال ها به دست آورده است! گرنه هیچ سیاستمدار و اقتصاددان عاقل و بالغی در هیچ کشور دیگر، داشتن ظاهری متفاوت را دلیل موفقیت ها و شکست های اقتصادی و سیاسی هیچ کشوری ندانسته و نخواهد دانست!