رُوِیَ عَنْ عَلیٍّ عَلَيهِ السَّلام قال:

وَ إِنَّ لِلذِّكْرِ لَأَهْلًا أَخَذُوهُ مِنَ الدُّنْيَا بَدَلًا فَلَمْ تَشْغَلْهُمْ تِجَارَةٌ وَ لَا بَيْعٌ عَنْهُ يَقْطَعُونَ بِهِ أَيَّامَ الْحَيَاةِ وَ يَهْتِفُونَ بِالزَّوَاجِرِ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ فِي أَسْمَاعِ الْغَافِلِينَ .

ترجمه حدیث: امیر المؤمنین، علی علیه السلام  فرمودند: همانا برای یاد خداوند مردمانی است كه ذكر خدا را به جاى دنيا برگزيدند، و هيچ تجارتى يا خريد و فروشى، آنها را از ياد خدا باز نمى‏ دارد. با ياد خدا روزگار مى‏ گذرانند و بانگهایی را که از کارهای حرام باز دارنده است در گوشهای غافلان بر می آورند.

شرح حدیث: «وَ إِنَّ لِلذِّكْرِ لَأَهْلًا أَخَذُوهُ مِنَ الدُّنْيَا بَدَلًا»  از کلمات امیر المؤمنین علی علیه السلام در یکی از خطبه های نهج البلاغه است که می فرماید: برای یاد خداوند مردمانی است که از نظر درونی، به جای اینکه همواره به فکر دنیا باشند، درهمه حال به یاد خدا هستند.

«فَلَمْ تَشْغَلْهُمْ تِجَارَةٌ وَ لَا بَيْعٌ عَنْهُ » آیا اینها برای دنیای خود کار نمی کنند؟ نه! کاسبی می کنند اما کسب، تجارت و بیعشان موجب نمی شود که آنها را از یاد خدا باز دارد. کاسبی اش را می کند ولی در عین حال خدا را یادش نمی رود.

«يَقْطَعُونَ بِهِ أَيَّامَ الْحَيَاةِ» تمام روزگار زندگیشان را با همین یاد خدا می گذرانند.

«وَ يَهْتِفُونَ بِالزَّوَاجِرِ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ فِي أَسْمَاعِ الْغَافِلِينَ» اما نه تنها در بازار در دلشان به یاد خدا هستند، بلکه اگر کسی را هم بینند که دارد کارِ حرام می کند و غافل از خدا است، در گوش او بانگ برمی آورند که: حواست جمع باشد! خدا هست! قیامتی هست! مواظب باش دستت در مال حرام نرود! اینها در گوشهایی که غافل از خدا هستند بانگ برمی آورند ؛ بانگهایی که بازدارنده از کارهای حرام است